O tym obrazie
Hieronim Bosch namalował ten tryptyk około 1490–1500 roku. Później należał do króla Hiszpanii Filipa II, a dziś jest jednym z najbardziej znanych dzieł w madryckim Prado. Co dokładnie Bosch chciał przez niego powiedzieć, wciąż budzi spory – i to część jego uroku.
Lewe skrzydło przedstawia raj: Bóg przedstawia Ewę Adamowi wśród żyrafy, słonia i różowej fontanny. Szeroki środkowy panel to senny ogród pełen nagich mężczyzn i kobiet, olbrzymich truskawek i ptaków, jeźdźców krążących wokół stawu i fantastycznych różowych i niebieskich budowli na wodzie. Prawe skrzydło to ciemne jak noc piekło pełne ognia, potworów i ogromnych instrumentów muzycznych, z pustym w środku „człowiekiem-drzewem” pośrodku.
Trzy panele oddzielają ciemne ramy, które naturalnie dzielą pracę na części. Środek jest wszędzie gęsto zapełniony, więc każdy element ma się czego trzymać; piekło jest najciemniejsze i najwolniejsze. Prawdziwa uczta przy 500–1000 elementach.
- Obraz
- Hieronymus Bosch, c. 1490–1500 · Museo del Prado, Madrid, via Wikimedia Commons
- Licencja
- Public domain